ஞானப்பழம் பெற்ற விநாயகர்! கோபத்தின் உச்சிக்கே சென்ற முருகன்- புராணக் கதை

Report Print Gokulan Gokulan in ஆன்மீகம்

சிவன், பார்வதி, விநாயகர், முருகன் ஒருவருக்கொருவர் அன்பாக, சந்தோஷமாக வாழ்ந்து வந்தார்கள். கலகத்திற்கு பெயர் போன நாரதர் ஒரு சித்து விளையாட்டை தொடங்கினார்.

யாருக்கும் கிடைக்காத ஒரு அரிய மாம்பழத்தை சிவபெருமானிடம் கொண்டு வந்து கொடுத்தார். பழத்தை வாங்கிக்கொண்ட சிவபெருமான். “என்ன நாரதா, கலகமூட்ட உனக்கு வேறு எந்த இடமும் கிடைக்கவில்லையா?” என்று கேட்டார்.

சிரித்தபடி பழத்தை பார்வதியிடம் கொடுத்தார். தனக்கு மாம்பழம் வேண்டாம் என்று மறுத்தார். அந்த சமயத்தில் விநாயகரும், முருகப்பெருமானும் அங்கு வந்தனர்.

அம்மா எனக்கு பசிக்கு பழத்தை எனக்கு கொடுங்கள் என்று விநாயகர் கேட்டார்.

அம்மா எனக்கும் பசிக்கு எனக்கு கொடுங்கள் என்று முருகன் கேட்டார்.

“அம்மா நான் தான் மூத்த பிள்ளை எனக்குதான் முதலில் இந்த பழம் தர வேண்டும்” என்றார் விநாயகர்.

“இல்லையம்மா, நான் தான் செல்லப் பிள்ளை. எனக்குதான் இந்த பழத்தை தர” வேண்டும் முருகன்.

பார்வதி, “என்ன இது… இரண்டு பேரும் அடம்பிடிக்கிறீர்கள். சரி.. இந்த பழத்தை நீங்கள் இருவரும் ஆளுக்குப் பாதியாக பிரித்து தருகிறேன்” என்றாள்.

அதற்கு நாரதர், “சிவபெருமானே நான் கொண்டு வந்த பழம். இதை ஒருவருக்குதான் தர வேண்டும்” என்றார்.

பார்வதி, நில்… இது சக்தி வாய்ந்த பழம். இதை அறுக்கக்கூடாது. ஒருவருக்குதான் இந்த பழத்தை தர வேண்டும் என்றார் சிவபெருமான்.

பார்வதி, “அய்யோ, என்ன விளையாட்டு இது.. என்னிடம் ஒரு பழம்தான் இருக்கிறது. இதை யாருக்கு நான் தருவேன் என்றாள்”.

“பழத்தை இருவரும் கேட்கிறார்களே... இப்போ நான் என்ன செய்வது?” என்றாள் பார்வதி.

யோசித்த சிவபெருமான், “விநாயகா, முருகா இருவரும் என் அருகில் வாருங்கள்..” இருவரும் அருகில் வர, உங்களில் யார் இந்த உலகை முதலில் சுற்றி வருகிறீர்களோ... அவர்களுக்கு தான் இந்த ஞானப்பழம்” என்றார்.

மறுவினாடியே முருகன், “இவ்வளவு தானா… நான் என்னமோ பெரிய பலப்பரிட்சை இருக்குன்னு நினைத்துவிட்டேன்.” இதோ ஒரு நொடியில் இந்த உலகத்தையே சுற்றி வந்துவிடுகிறேன்” பழத்தை எனக்காக எடுத்து வைத்துக் கொள்ளுங்கள் என்று தனது மயில் வாகனத்தில் ஏறி சர்ரென பறந்து சென்றார்.

விநாயகர் பதற்றமின்றி யோசித்துக்கொண்டிருந்தார். பிறகு நார தரைப்பார்த்து, நாரதா “உலகம் என்றால் என்ன? என்று கேள்வி கேட்டார்.

விநாயக பெருமானே “உலகம் என்றால் அம்மை, அப்பன்” என்றார் நாரதர்.

விநாயகர், “அப்போ அம்மை-அப்பன் என்றால் உலகம் என்று அர்த்தம்” என்றார்.

ஆமாம் விநாயகா என்றார் நாரதர்.

அருமை. அப்படியானால் என் தாய், தந்தையை சுற்றி வந்தால் இந்த உலகை சுற்றியதாக தானே அர்த்தம்? என்று விநாயகர் கேட்டார்.

“ஆமாம். அதில் என்ன சந்தேகம்” என்றார் நாரதர்.

மகிழ்ச்சி அடைந்த விநாயகர் சிவபெருமானையும், பார்வதி யையும் சுற்றி வந்தார். இப்போ நான் “உலகை சுற்றி வந்துவிட்டேன். பழத்தை எனக்கேத் தாருங்கள்” என்றார். பழத்தை சிவபெருமான் விநாயகருக்கு வழங்கி ஆசீர்வதித்தார்.

சற்று நேரத்தில் உலகை சுற்றி முடித்து விட்டு முருகப்பெருமான் மயிலில் இருந்து வந்து இறங்கி வந்தார். மகிழ்ச்சியாக வந்த முருகருக்கு விநாயகர் கையில் பழம் பார்த்ததும் அதிர்ச்சி அடைந்தார்.

என்ன இது… விநாயகருக்கு பழத்தை கொடுத்துவிட்டீர்களா, என்று அவருக்கு கோபம் ஆர்ப்பரித்து வந்தது.

பார்வதிதேவியைப் பார்த்து தாயே ஏன் இப்படி செய்தீர்? என்று சத்தமாக கேட்டார்.

பயந்துபோன பார்வதி, “முருகா எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. தாய், தந்தையை சுற்றிவந்தால், உலகைச் சுற்றியதாக அர்த்தமா என்று கணபதி கேட்டான். நாரதரும் அதற்கு ஒத்துக்கொண்டார். அவனும் எங்களைச் சுற்றி வந்து பழத்தை பெற்றுக்கொண்டான்” என்றார்.

இதை கேட்டதும் முருகனின் கோபம் அதிகமாயிற்று. “ஓஹோ, பெரியவர்களாக சேர்ந்து என்னை ஏமாற்றிவிட்டீர்களா, நடத்திய நாடகம் அருமை? நன்றாக இருக்கிறது. இச்சிறு பழ விஷயத்தில் உங்கள் குணத்தைக் என்னவென்று எனக்கு காட்டியதற்கு நன்றி. நான் வருகிறேன்” என்று ஆவேசத்துடன் புறப்பட்டார்.

அதிர்ச்சி அடைந்த பார்வதிதேவி, “முருகா... நில்” என்றார்.

அதற்கு முருகப்பெருமான், “நிற்க மாட்டேன். தலைப்பிள்ளைதான் செல்லப்பிள்ளை. இளையபிள்ளை எடுப்பார் கைப்பிள்ளை என்று காட்டிய உங்களுடன் இனி ஒரு நொடியும் இங்கு இருக்க மாட்டேன். வருகிறேன்” என்று சொன்னபடி நடந்தார்.

பதற்றமடைந்த பார்வதிதேவி, “குமரா நில், நான் சொல்வதை கேள். எங்கே போகிறாய்?” என்றார்.

அதற்கு முருகப்பெருமான், “கேட்க மாட்டேன். எங்கோ போகிறேன். எனக்கென்று ஒரு உலகம், எனக்கென்று மக்கள் நான் ஏற்படுத்திக்கொண்டு வாழப்போகிறேன். முடிந்தால் எல்லோரும் என்னை அங்கு வந்து பாருங்கள்” என்று சொன்னபடி நடக்கத் தொடங்கினார்.

உடனே பார்வதிதேவி, சிவபெருமா னிடம், “சுவாமி என்ன இது? முருகன் கோபித்துக்கொண்டு போகிறான். அவனை சமாதானப்படுத்துங்கள். அழையுங்கள்” என்றார்.

சிவபெருமானும் குரலை உயர்த்தி, “முருகா.. நில். தாய் சொல்லைக் கேள்” என்றார். ஆனால் முருகன் எதையும் கேட்கவில்லை. கோபம் தணியாமல் புறப்பட்டு சென்றார்.

அனைவரின் பேச்சை கேட்காமல் கோபம் குறையாத முருகப் பெருமான் உடைகளைத் துறந்து, ஒரு முழுக் கோவணத்துடன் குன்றின் மீது வந்து அமர்ந்தார். முருகன் வந்து அமர்ந்த இடம் தான் பழனி என கூறப்படுகிறது.

பழம் நீ என்பதுதான் மருவி பழனி என்றாகிவிட்டது. மேலும் முருகன் கோபம் கொண்டு குன்றின் மீது அமர்ந்ததால் இனி குன்றிருக்கும் இடமெல்லாம் குமரன் இருக்கும் இடமாகும் என பார்வதி கூறினாள். இன்றும் தமிழகம் எங்கும் குன்றிருக்கும் இடமெல்லாம் முருகனை நாம் காணலாம்.

மேலும் ஆன்மீகம் செய்திகளைப் படிக்க இங்கே அழுத்தவும்