உலகின் பல கலாச்சாரம் கொண்ட நாடு - மொரிஷியஸின் வரலாறு இதோ..!

மொரிஷியர்கள் முக்கியமாக இந்தியத் தொழிலாளர்கள், சீன வணிகர்கள், ஆப்பிரிக்க மக்கள் மற்றும் டச்சு, பிரெஞ்சு மற்றும் பிரிட்டிஷ் காலனித்துவவாதிகளின் வழித்தோன்றல்கள் ஆவர்.   

இன்று இது அனைத்து மதங்களையும் இனங்களையும் கொண்டாடும் ஒரு மாறுபட்ட, அமைதியான சமூகத்தை உருவாக்கி இருக்கிறது.

இந்த நாடு எப்படி இவ்வாறான நிலையை அடைந்தது என்பது குறித்து தெரிந்துக்கொள்ள மொரிஷியஸின் வரலாற்றை அறிந்துக்கொள்ள வேண்டும்.  

ஆரம்ப கால ஆட்சிகள்

மொரிஷியஸ் இந்தியப் பெருங்கடலில் தொலைந்து போன ஒரு சிறிய தீவு ஆகும். இது மடகாஸ்கருக்கு கிழக்கே சுமார் 550 மைல் தொலைவில் உள்ளது. 31 மைல் நீளமும் 28 மைல் அகலமும் 720 சதுர மைல் பரப்பளவும் கொண்டுள்ளது.  

இது முதன்முதலில் 1507 ஆம் ஆண்டுகளில் போர்த்துகீசியர்களால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது, அவர்கள் இதற்கு சிர்னே என்று பெயரிட்டனர்.

போர்த்துகீசியர்கள் அதை கைவிட்டபோது, ​​டச்சுக்காரர்கள் 1598 ஆம் ஆண்டில் இந்த தீவில் குடியேறினர். அவர்களும் இறுதியாக 1710 இல் தீவை கைவிட்டனர். 

1715 இல் பிரெஞ்சுக்காரர்கள் இதைக் கைப்பற்றி Ile de France என்ற பெயரை வழங்கினர். அவர்களின் ஆட்சியில் தான் நாடு வளர்ச்சி அடையத் தொடங்கியது.

டச்சு காலம் (1598-1710)

1598 ஆம் ஆண்டில், அட்மிரல் வைப்ராண்ட் வான் வார்விக் உத்தரவின் கீழ் ஒரு டச்சு படை, கிராண்ட் போர்ட்டில் தரையிறங்கியது. 

1638 இற்கு வேகமாக முன்னேறி, டச்சுக்காரர்கள் ஒரு குடியேற்றத்திற்கான முதல் முயற்சியை மேற்கொண்டனர்.

பிரபல டச்சு நேவிகேட்டர் டாஸ்மான், ஆஸ்திரேலியாவின் மேற்குப் பகுதியைக் கண்டறிய தீவை ஒரு தளமாகப் பயன்படுத்தினர். 

1710 இல் டச்சுக்காரர்கள் மொரிஷியஸை விட்டு வெளியேறினாலும் கரும்பு, வீட்டு விலங்குகள் மற்றும் மான்களை அறிமுகப்படுத்தியதற்கு டச்சுக்காரர்களின் செல்வாக்கு அதிகமாக இருந்தது.

பிரெஞ்சு காலம் (1715-1810)

டச்சுக்காரர்கள் தீவை விட்டு வெளியேறிய ஐந்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, பிரெஞ்சுக்காரர்கள் வந்தனர்.

1715 இல் தரையிறங்கிய அவர்கள் தீவை 'Ile de France' என்று மறுபெயரிட்டனர். 

பிரெஞ்சு கவர்னர் பிரான்சுவா மஹே டி லா போர்டோனைஸ் (François Mahé de La Bourdonnais), போர்ட் லூயிஸை கடற்படை தளமாகவும் கப்பல் கட்டும் மையமாகவும் நிறுவினார்.

போர்ட் லூயிஸ் இந்தியப் பெருங்கடல் வர்த்தகத்தை மேற்பார்வையிட ஒரு முக்கிய தளமாக மாறியது.

மேலும் பிரெஞ்சு ஆட்சியின் கீழ் மொரிஷியஸில் கரும்பு ஒரு செழிப்பான தொழிலாக நிறுவப்பட்டதால், ஆப்பிரிக்க அடிமைகளின் எண்ணிக்கை அதிகரித்தது.

1767 வரை தீவு பிரெஞ்சு கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் நிர்வாகத்தின் கீழ் இருந்தது.

அப்போதிருந்து பிரெஞ்சு அரசாங்கத்தால் நியமிக்கப்பட்ட அதிகாரிகள் பெரும்பாலும் பொறுப்பில் இருந்தனர்.

அதையடுத்து, பிரெஞ்சுக்காரர்களை வீழ்த்தி ஆங்கிலேயர்கள் வந்தனர். 1814 ஆம் காலக்கட்டத்தில் Isle de France இனி இல்லை. மொரிஷியஸ் மீண்டும் கிரேட் பிரிட்டனின் ஆட்சியின் கீழ் இருந்தது.  

அவர் பிரெஞ்சு குடியேறியவர்களின் மொழி, பழக்கவழக்கங்கள், சட்டங்கள் மற்றும் மரபுகளை மதிக்க உறுதியளித்தார்.

பிரிட்டிஷ் காலம் (1810-1968)

பிரிட்டிஷ் நிர்வாகம் ராபர்ட் டவுன்சென்ட் பார்குஹரை (Robert Townsend Farquhar) ஆளுநராகக் கொண்டு தொடங்கியது. மற்றும் விரைவான சமூக, பொருளாதார மாற்றங்களால் மாற்றப்பட்டது.

குறிப்பாக 1835 இல் அடிமைத்தனத்தை ஒழித்தது. இதன் விளைவாக சுமார் 3000 தொழிலாளிகள் தங்கள் அடிமைகளின் இழப்பிற்கான இழப்பீட்டுத் தொகையைப் பெற்றனர்.

பிரெஞ்சு ஆக்கிரமிப்பின் போது ஆப்பிரிக்கா மற்றும் மடகாஸ்கரில் இருந்து இறக்குமதி செய்யப்பட்டது. இதை இங்கிலாந்து அரசு சார்பில் இங்கிலாந்து வங்கி செலுத்தியது. 

அடிமை முறை ஒழிக்கப்பட்டதன் விளைவாக, ஆங்கிலேய அரசால் தொடங்கப்பட்ட ‘Great Experiment’ இல் தொழிலாளிகள் பங்கு பெற்றனர்.

1835 மற்றும் 1914 முதல் உலகப் போருக்கு இடையில் 462,000 ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்கள் மொரிஷியஸுக்கு வந்ததாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

அவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் இந்தியாவைச் சேர்ந்தவர்கள். ஆனால் சீனா, கொமொரோஸ், மடகாஸ்கர், மொசாம்பிக் மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியாவிலிருந்தும் தொழிலாளர்கள் வருகைதந்துள்ளனர். 

இந்த தொழிலாளர்கள் கரும்பு தோட்டங்களில் வேலை செய்தனர் மற்றும் பலர் இந்து மற்றும் முஸ்லீம் பின்னணியில் இருந்தனர்.

இவர்கள் தான் தீவில் சமூகத்தின் கட்டமைப்பை மாற்றினர். பல போராட்டத்தின் பின்னர் இறுதியாக மொரீஷியஸ் சுதந்திரம் பெற்றது.

சுதந்திரம் பெற்ற மொரீஷியஸ்

1961 இல் சுதந்திர இயக்கம் இயங்கத்தொடங்கியது. அதன் பின்னரே ஆங்கிலேயர்கள் சுயராஜ்யத்தையும் இறுதியில் சுதந்திரத்தையும் வழங்கினர்.  

பின் 1968 ஆம் ஆண்டு சுதந்திரம் பெற்றது, சர் சீவூசாகூர் ராம்கூலம் என்பவர் (Sir Seewoosagur Ramgoolam) 1968 ஆம் ஆண்டு மார்ச் 12 ஆம் திகதி மொரீஷியஸின் முதல் பிரதமரானார்.

சுதந்திரத்தின் முதல் ஆண்டுகளில் மொரிஷியஸ் சர்க்கரை உற்பத்தியை பல்வகைப்படுத்த முயன்றது. ஆனால் குறைந்த வெற்றியை தான் பெற்றது.

எவ்வாறாயினும் 1979 இன் பிற்பகுதியில் கிளாடெட் சூறாவளியின் போது பல பயிர்கள் அழிக்கப்பட்டன.  

அதையடுத்து அடுத்த ஆண்டின் முற்பகுதியில் உலக சர்க்கரை விலை வீழ்ச்சி, அரசியல் எதிர்ப்பு மற்றும் சமூக அமைதியின்மை ஆகியவை ஏற்றுமதி மற்றும் சுற்றுலாவில் புதிய கவனம் உட்பட பொருளாதார பல்வகைப்படுத்தலின் வெற்றிகரமான திட்டத்தை செயல்படுத்த அரசாங்கத்தை வழிநடத்தியது.

1991 ஆம் ஆண்டில் சட்டமன்றமானது குடியரசுக் கட்சி அரசாங்க வடிவத்திற்கு மாறுவதற்கு வாக்களித்தது.

மேலும் 12 மார்ச் 1992 இல் மொரீஷியஸ் குடியரசாக மாறியது. மன்னராட்சி ஒழிக்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து மொரீஷியஸின் கடைசி கவர்னர் ஜெனரல் சர் வீராசாமி ரிங்காடூ மொரீஷியஸின் முதல் அதிபரானார். 

மொரிசியசிஸில் வாழும் தமிழர்கள்

மொரிசியசில் ஏறக்குறைய 55 000 தமிழர்கள் வாழ்கின்றனர். தமிழர்கள் இந்நாட்டின் வளர்ச்சியில் முக்கிய பங்காற்றியுள்ளனர்.  

தமிழர்கள் பலர் அமைச்சர்களாகவும் நீதிமான்களாகவும் பதவி வகித்துள்ளனர். சில பள்ளிகளில் தமிழ் மொழியும் ஓர் பாடமாகக் கற்பிக்கப்படுகிறது.

அண்மையில் தமிழ்நாடு அரசு இவர்களின் தமிழ்க் கல்விக்கு உதவிசெய்ய முன்வந்தது. இந்த நாட்டின் பணத்தில் தமிழ் எழுத்துக்கள் மற்றும் தமிழ் எண்கள் பொறிக்கப்பட்டிருக்கிறது எனலாம். 

மொரிசியசிஸின் கலாச்சாரம்

மொரிஷியஸின் வரலாற்றை உருவாக்கும் கலாச்சாரங்கள் மற்றும் மக்களின் மொழி, கலாச்சாரம் மற்றும் உணவு போன்ற பிற பரிமாணங்களில் பிரதிபலிக்கிறது.

இவர்களின் அதிகாரப்பூர்வ மொழி ஆங்கிலம் என்றாலும், பெரும்பாலான உள்ளூர் மக்கள் கிரியோல்-பிரெஞ்சு அடிப்படையிலான பல மொழிகளின் கலவையில் பேசுகிறார்கள்.

மக்களும் இனங்களின் கலவையாகும். பெரும்பான்மையானவர்கள் இந்தோ-பாகிஸ்தானியர்கள், பெரும்பாலும் ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்களின் வழித்தோன்றல்கள்.

ஆசிய, இந்திய மற்றும் ஐரோப்பிய சிறப்புகள் அனைத்தும் உள்ளூர் உணவுகளில் காணப்படுகின்றன. கலகலப்பான பிரபலமான நாட்டுப்புற நடனத்திற்கு மொரிஷியர்கள் புகழ்பெற்றவர்கள் ஆவர்.

மிகவும் பிரபலமான மதம் இந்து மதம், அதைத் தொடர்ந்து கிறிஸ்தவம், பின்னர் இஸ்லாம். சிறுபான்மையினர் பௌத்த மதத்தைப் பின்பற்றுகின்றனர்.

ஈத், தீபாவளி, கிறிஸ்மஸ் மற்றும் சீனப் புத்தாண்டு போன்ற மதப் பண்டிகைகளுக்குப் பல பொது விடுமுறைகளும் வழங்கப்படுகின்றது. 

மொரிஷியஸ் செகா எனப்படும் அதன் சொந்த தனித்துவமான இசையைக் கொண்டுள்ளது. 

மொரிசியசிஸில் உள்ள வரலாற்று சிறப்புமிக்க இடங்கள் 

• பிரடெரிக் ஹென்ட்ரிக் அருங்காட்சியகம் (Frederik Hendrik Museum)
• Pointe du Diable
• கடற்படை அருங்காட்சியகம் (Naval Museum)
• Cavendish Bridge
• Museums
• Aapravasi Ghat
• Le Morne Cultural Landscape
• Martello Towers
• Historic homes
• Battery of Devil’s Point 
  
  

தேசிய சின்னங்கள்

சின்னங்கள்	படங்கள்
தேசிய பறவை
தேசிய சின்னம்
தேசியக் கொடி
தேசிய மலர்
நாணயம்