நேபாள வெள்ளத்தில் காணாமல் போன மகனைத் தேடி ஒரு குடும்பத்தின் நான்கு நாள் பயணம்

Nepal's floods.. A family's four-day quest for a son: நேபாள வெள்ளத்தில் சிக்கி மாயமான மகனைத் தேடி ஒரு குடும்பம் மேற்கொண்ட நான்கு நாள் பயணம்.

நேபாளத்தில் வெள்ளம் புரட்டிப்போட்டதைத் தொடர்ந்து, 21 வயதான அரசு ஊழியர் ஒருவர் தொடர்பில் அவரது குடும்பத்தினர் நான்கு நாட்களாகத் துயரமும் பதற்றமும் நிறைந்த நிலையில் தேடிய சம்பவம் வெளிச்சத்திற்கு வந்துள்ளது.

நேபாளம் மற்றும் திபெத்தில் நகரங்கள் மற்றும் கிராமங்கள் வழியாகப் பனி, பாறை, சேறு மற்றும் சிதைவுப் பொருட்கள் கலந்த பெருவெள்ளத்தை ஏற்படுத்திய பனிப்பாறை சரிவு காரணமாக ஏற்பட்ட மிக மோசமான சூழலிலும், நம்பிக்கையைத் தளர்த்தாமல் இருந்த ஆயிரக்கணக்கான குடும்பங்களில் கட்கா (Khadka) குடும்பத்தினரும் அடங்குவர்.

வெள்ளம் ஏற்படுவதற்கு முந்தைய இரவு 21 வயதான ஆயுஷ் கட்கா தனது உறவினர்களிடம் பேசியிருந்தார்; மறுநாள் காலையிலும் அவரது சமூக ஊடகக் கணக்கு அவர் ஒன்லைனில் இருப்பதைக் காட்டியது.

அவர் உயிர் பிழைத்திருக்கக்கூடும் என்ற நம்பிக்கையை அவரது குடும்பத்தினருக்கு இந்தச் சிறிய அறிகுறி அளித்தது. ஆகஸ்ட் 26 அன்று பரவலான அழிவு குறித்த தகவல்கள் வெளியானதும், குடும்பத்தினர் உடனடியாக ஒரு தேடுதல் நடவடிக்கையைத் தொடங்கினர்; ஆனால், அது இறுதியில் பயனற்ற முயற்சியாகவே முடிந்துள்ளது.

உக்ரைன் போர்... எதிரிகளால் தூக்கிலிடப்படலாம் என அஞ்சும் விளாடிமிர் புடின்

வெள்ளத்தால் பாதிக்கப்பட்ட பகுதிக்கு அருகிலுள்ள மீட்பு மற்றும் நிவாரணப் பணிகளுக்கான முக்கிய ஒருங்கிணைப்பு மையங்களில் ஒன்றான நுவாகோட்டில் உள்ள நேபாள ராணுவத்தின் மைதாலி முகாமுக்கு அருகில், அவரது தந்தையின் சகோதரரான கணேஷ் கட்கா இரண்டு நாட்களாகக் காத்திருந்தார்.

இதற்கிடையில், ஆயுஷின் தாய்வழி அத்தை லட்சுமி தாபா, அவரைச் சுமார் 200 கி.மீ தொலைவில் உள்ள சித்வானில் தேடிக்கொண்டிருந்தார்; அங்கு வெள்ளத்தால் அடித்துச் செல்லப்பட்ட உடல்கள் மீட்கப்பட்டு வந்தன.

இந்த நிலையில், 1,000 பேரின் உயிரைப் பறித்து, சுமார் 4,000 பேரைக் காணாமல் போகச் செய்த அந்தப் பேரிடர் நிகழ்ந்த நாளன்றே, ஆயுஷுடையது என்று கருதப்படும் ஒரு சடலத்தை அதிகாரிகள் ஏற்கனவே மீட்டிருந்தனர்; ஆனால், அந்த நேரத்தில் குடும்பத்தினர் பலருக்கும் இந்தத் தகவல் தெரிந்திருக்கவில்லை.

ஆகஸ்ட் 27 அன்று, உறவினர்கள் அடையாளம் காண்பதற்காக மீட்கப்பட்ட உடல்களின் புகைப்படங்கள் தொலைக்காட்சித் திரையில் காட்டப்பட்டுக் கொண்டிருந்த தற்காலிக முகாம் ஒன்றிற்கு லட்சுமி சென்றார்.

ஒரு புகைப்படம் உடனடியாக அவரது கவனத்தை ஈர்த்தது. அது அவர்தான் என்று எனக்கு ஏறக்குறைய 70% உறுதியாகத் தெரிந்திருந்தது என்று அவர் கூறியுள்ளார். அவர் அந்தப் புகைப்படத்தை கணேஷ் உள்ளிட்ட பிற உறவினர்களுக்கு அவர்களின் கருத்துக்களை அறிய அனுப்பினார்; ஆனால், ஆயுஷின் தாயார் முனா கட்காவிடம் அதைக் காட்ட வேண்டாம் என்று குடும்பத்தினர் வேண்டுமென்றே முடிவு செய்தனர்.

அந்தக் குடும்பத்தினர் கண்ணுக்குத் தெரிந்த ஒவ்வொரு விவரத்தையும் கூர்ந்து கவனித்தனர்: அவரது தாடியைப் போலவே, அவரது தாடையின் இடது பக்கத்தில் இருந்த மச்சமும் ஆயுஷின் மச்சத்துடன் ஒத்துப்போவது போல் தோன்றியது.

அவரது இடது கையில் அவர் வழக்கமாக அணிந்திருந்த, ஆனால் மணிக்கட்டுப் பகுதிக்கு நழுவியிருந்த கருப்பு நிற மதரீதியான பாதுகாப்புக் கயிற்றையும் அவர்கள் அடையாளம் கண்டுகொண்டனர்.

இதனிடையே, அடையாளம் காணப்படாத உடல்களைப் பெருமளவில் அடக்கம் செய்ய அதிகாரிகள் தயாரான நிலையில், கட்கா குடும்பத்தினருக்கு அந்த நிச்சயமற்ற நிலை இன்னும் அதிக வேதனையை அளிப்பதாக அமைந்தது.

தொலைதூர மாவட்டங்களைச் சேர்ந்த பாதிக்கப்பட்டவர்களின் உறவினர்கள் சித்வானுக்கு வந்து அவர்களை அடையாளம் காண்பதற்குப் போதுமான நேரம் கிடைப்பதற்கு முன்பே, அவர்களின் உடல்கள் அடக்கம் செய்யப்பட்டுவிடக்கூடும் என்று கட்கா குடும்பத்தினர் அஞ்சினர்.

வெள்ளம் ஏற்பட்டு நான்கு நாட்களுக்குப் பிறகு, ஆகஸ்ட் 30 அன்றுதான், மகன் இறந்துவிட்டான் என்ற தகவல் ஆயுஷின் தாய்க்கு அவரது குடும்பத்தினரால் தெரிவிக்கப்பட்டது.

மறுநாள் அதிகாலை சுமார் 1 மணியளவில், நெருங்கிய மற்றும் உறவினர்கள் சல்யானிலிருந்து புறப்பட்டு, இரவு முழுவதும் பயணித்து சித்வானை அடைந்தனர்.

ஆயுஷின் உடல் அடையாளம் காணப்பட்டு, பின்னர் உடலைத் தகனம் செய்வதற்காக, சுமார் 35 உறவினர்கள் நாராயணி ஆற்றங்கரையில் கூடினர்.

அவன் பிறந்தபோது நாங்கள் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தோம், அதேபோல் இவ்வளவு இளம் வயதிலேயே அவன் அரசு ஊழியர் தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்றபோதும் மகிழ்ச்சியடைந்தோம், இன்று எங்களைக் கண்ணீரில் விட்டுவிட்டு அவன் சென்றுவிட்டான் என்று லட்சுமி கண்கலங்கியுள்ளார்.