சிங்கப்பூர் உருவான வரலாறு முதல் பொருளாதாரம் வரை.., முழுமையான தகவல்கள்

சிங்கப்பூர் நாடு உருவான வரலாறு பற்றிய முழுமையான தகவல்களை இந்த பதிவில் தெரிந்து கொள்ளலாம்.

ஆரம்ப கால வரலாறு

ஆசியாவின் தெற்குப் பகுதியில், மலேசியாவின் தெற்கு கடற்கரையில் உள்ள ஒரு சிறிய தீவு நாடு தான் சிங்கப்பூர். இது ஒரு முக்கிய பொருளாதார மையம் மற்றும் உலகின் முக்கிய வர்த்தக தலங்களில் ஒன்றாக கருதப்படுகிறது.

மலாய் தீபகற்பத்தின் தெற்கு முனையில் அமைந்துள்ள சிங்கப்பூர், தென்கிழக்கு ஆசியாவின் மிகப்பெரிய துறைமுக நகரமாகவும், உலகின் பரபரப்பான நகரங்களில் ஒன்றாகும்.

சிங்கப்பூர் நாட்டின் வரலாறு 3 -ம் நூற்றாண்டிலிருந்து தொடங்குகின்றது. ஆனால் 14-ஆம் நூற்றாண்டில் இருந்து வணிகக் குடியேற்றங்கள் இருந்ததாக சான்றுகள் கூறுகின்றன.

இதையடுத்து, 1299-ம் ஆண்டில், புலாவ் உஜோங் (Pulau Ujong) எனும் தீவில் சிங்கபுர ராஜ்ஜியம் எனும் ஓர் ராஜ்ஜியம் உருவாக்கப்பட்டது. அங்கு ஒரு விசித்திரமான, சிங்கம் போன்ற மிருகம் காணப்பட்டதாக சொல்லப்படுகிறது.

சிங்கபுரா பிராந்திய பேரரசுகள் மற்றும் மலாயா சுல்தான்களின் அடுத்தடுத்த கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது.

பிரித்தானிய குடியேற்றம்

1511 ஆம் ஆண்டில் போர்த்துகீசிய ஆய்வாளர்கள் மெலக்கா (மலாக்கா) துறைமுகத்தை கைப்பற்றினர். அப்போது, ஆட்சி செய்த சுல்தான் தெற்கே தப்பி ஓட வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. அங்கு அவர் ஜோகூர் சுல்தானகம் என்ற புதிய ஆட்சியை நிறுவினார்.

1613 -ம் ஆண்டில் டெமாசெக் (சிங்கப்பூர்) ஆற்றின் முகப்பில் இருந்த ஒரு வர்த்தக நிலையத்தை போர்த்துகீசியர்கள் எரித்தனர். அதன் பிறகு, தீவு பெரும்பாலும் கைவிடப்பட்டது.

அதேபோல வர்த்தகம் மற்றும் நடவு நடவடிக்கைகள் தெற்கே ரியாவ் தீவுகள் மற்றும் சுமத்ராவிற்கு நகர்ந்தன. இருப்பினும், 19-ம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் நடவடிக்கைகள் டெமாசெக்கிற்கு திரும்பியது.

மலேசியா உருவான வரலாறு.., முழு விவரங்கள் உள்ளே

பின்னர், 1818 ஆம் ஆண்டில், ஜொகூர் சுல்தானகத்தின் மலாய் அதிகாரி அவரைப் பின்பற்றுபவர்களால் டெமாசெக் குடியேறினார். அவர், தீவை பல நூறு பழங்குடியினர் மற்றும் சீன தோட்டக்காரர்களுடன் பகிர்ந்து கொண்டார்.

1819 ஆம் ஆண்டு, பென்கூலனின் (சுமத்ராவின் மேற்கு கடற்கரையில் உள்ள பெங்குலு) பிரிட்டிஷ் என்கிளேவின் லெப்டினன்ட் கவர்னரும், பிரிட்டிஷ் கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் முகவருமான சர் தாமஸ் ஸ்டாம்ஃபோர்ட் ராஃபிள்ஸின் வருகை தந்தார்.

அவர் உள்ளூர் மலாய் அதிகாரியிடம் அனுமதி பெற்று சிங்கப்பூர் என்று அழைத்தார். பின்னர் இவர், ஜொகூர் சுல்தானகத்துடன் பிப்ரவரி 6 -ம் திகதி ஒப்பந்தம் ஒன்றைச் செய்து கொண்டு சிங்கப்பூர் தீவில் பிரித்தானிய வணிகத் துறைமுகம் ஒன்றை நிறுவினார்.

அதாவது சிங்கப்பூர் ஆற்றின் முகப்பில், தீவின் தெற்கு கடற்கரையில் சுதந்திர வர்த்தகம் மற்றும் இலவச குடியேற்றத்திற்காக துறைமுகத்தை திறந்தார்.

அந்த நேரத்தில், சிங்கப்பூரில் சுமார் 1,000 மக்கள் இருந்தனர். 1827 -ம் ஆண்டுகளில் சிங்கப்பூரின் பல்வேறு இனக்குழுக்களில் சீனர்கள் அதிக எண்ணிக்கையில் இருந்தனர். அவர்கள் மலாக்கா, பினாங்கு, ரியாவ் மற்றும் மலாய் தீவுக்கூட்டத்தின் பிற பகுதிகளில் இருந்து வந்தனர்.

55 மாதங்கள் கொண்ட HDFC FD திட்டம்.., ரூ.6 லட்சம் முதலீடு செய்தால் எவ்வளவு தொகை திரும்ப கிடைக்கும்?

மேலும், தென் சீனாவின் குவாங்டாங் மற்றும் புஜியான் மாகாணங்களில் இருந்து சமீபத்தில் குடியேறிய சீனர்கள் வந்தனர்.

பிரிட்டிஷ் காலனித்துவ காலம்

ராஃபிள்ஸ் தனது சுதந்திர வர்த்தக துறைமுகத்தை நிறுவிய 50 ஆண்டுகளில், சிங்கப்பூர் அளவு, மக்கள் தொகை, செழிப்பு ஆகியவற்றில் வளர்ந்தது.

1824 -ம் ஆண்டில் டச்சுக்காரர்கள் சிங்கப்பூரின் பிரிட்டிஷ் கட்டுப்பாட்டை முறையாக அங்கீகரித்தனர். மேலும் லண்டன் தீவின் மீது முழு இறையாண்மையை பெற்றது.

1826 முதல் 1867 வரை, மலாய் தீபகற்பத்தில் உள்ள மற்ற இரண்டு வர்த்தக துறைமுகங்கள் (பினாங்கு மற்றும் மலாக்கா) மற்றும் பல சிறிய சார்புகள் ஆகியவை இந்தியாவில் உள்ள பிரிட்டிஷ் கிழக்கிந்திய கம்பெனி தலைமையகத்திலிருந்து ஸ்ட்ரெய்ட்ஸ் குடியிருப்புகளாக ஒன்றாக ஆளப்பட்டது.

பின்னர், ஜலசந்தி குடியிருப்புகள் மகுட காலனியாக மாற்றப்பட்டு அதன் தலைநகரான பினாங்கு லண்டனில் இருந்து நேரடியாக ஆட்சி செய்யப்பட்டது. அதற்கு ஒரு ஆளுநரையும், நிர்வாக மற்றும் சட்டமன்ற சபைகளையும் ஆங்கிலேயர்கள் நிறுவினர்.

அந்த நேரத்தில், சிங்கப்பூர் 86,000 மக்களைக் கொண்ட ஒரு பரபரப்பான துறைமுகமாக வளர்ந்ததால் ஜலசந்தி குடியிருப்புகளை மிஞ்சியது. இதையடுத்து 1869 -ம் ஆண்டில் சூயஸ் கால்வாய் திறக்கப்பட்டது.

மேலும், நீராவி கப்பல்கள் கடல் போக்குவரத்தின் முக்கிய வடிவமாக மாறியது. அப்போது, பிராந்தியத்தில் பிரிட்டிஷ் செல்வாக்கு அதிகரித்தது. இதனால் சிங்கப்பூருக்கு இன்னும் பெரிய கடல் நடவடிக்கைகள் கொண்டு வரப்பட்டது.

சீனா, இந்தியா, டச்சு கிழக்கிந்தியத் தீவுகள், மலாய் தீவுக்கூட்டம் ஆகியவற்றிலிருந்து தகரச் சுரங்கங்கள் மற்றும் ரப்பர் தோட்டங்களுக்காகக் கொண்டுவரப்பட்ட நூறாயிரக்கணக்கான தொழிலாளர்களுக்கு சிங்கப்பூர் ஒரு முக்கிய இடமாக மாறியது.

ஜப்பான் கட்டுப்பாடு

சிங்கப்பூர் நிதி நிறுவனங்கள், போக்குவரத்து, தகவல் தொடர்பு மற்றும் அரசாங்க உள்கட்டமைப்பு ஆகியவை பிரிட்டிஷ் பேரரசின் வர்த்தகம் மற்றும் தொழில்துறைக்கு ஆதரவாக வேகமாக விரிவடைந்தது.

முதலாம் உலகப் போரால் (1914-18) சிங்கப்பூர் பெரிய அளவில் பாதிக்கப்படவில்லை. இருந்தாலும் போருக்கு பின்னர் உலகின் பிற பகுதிகளைப் போலவே அனுபவித்தது.

இதையடுத்து, 1900களின் முற்பகுதியில் சீனாவில் சீர்திருத்தம் மற்றும் புரட்சியை ஆதரிப்பவர்களிடையே அரசியல் நடவடிக்கைகள் தோன்றின. பின்னர், 1930 களில் சீனாவில் முன்னேற்றங்களில் ஆர்வம் அதிகரித்தது.

மேலும் பலர் சீன கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அல்லது சீன தேசியவாத கட்சி (குவோமிண்டாங்) ஆகியவற்றை ஆதரித்தனர். இதையடுத்து 1930 -ம் ஆண்டில் மலாயன் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி (எம்சிபி) நிறுவப்பட்டது.

இது, குவோமிண்டாங்கின் உள்ளூர் கிளைகளுடன் போட்டியிட்டது. எவ்வாறாயினும், இரு தரப்பும் ஜப்பானிய ஆக்கிரமிப்பு அலைக்கு எதிராக சீனாவை வலுவாக ஆதரித்தன.

பின்னர், 1923 -ம் ஆண்டில் ஜப்பானின் கடற்படை சக்திக்கு எதிர்வினையாக, ஆங்கிலேயர்கள் சிங்கப்பூரில் ஒரு பெரிய கடற்படை தளத்தை உருவாக்கத் தொடங்கினர். இது 1941 இல் முடிக்கப்பட்டது.

டிசம்பர் 1941 -ம் ஆண்டு மற்றும் பிப்ரவரி 1942ல் ஜப்பானியர்கள் மலாயா மற்றும் சிங்கப்பூர் இரண்டையும் தங்கள் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வந்தனர். அவர்கள் சிங்கப்பூர் ஷோனன் (தெற்கின் ஒளி) என்று மறுபெயரிட்டு பிரிட்டிஷ் ஸ்தாபனத்தை தகர்க்கத் தொடங்கினர்.

போரின் போது சிங்கப்பூர் பெரிதும் பாதிக்கப்பட்டது. பிறகு போரின் முடிவில், காலனி மோசமான நிலையில் இருந்தது. 1942-45 ஆக்கிரமிப்புக் காலத்தில், பிற பிரிட்டிஷ் காலனிகளில் இருந்ததைப் போலவே, காலனித்துவ உறவைப் பற்றிய ஒரு சாதகமான பார்வை உள்ளூர் மக்களிடையே இல்லாமல் போய்விட்டது.

சுதந்திரக் குடியரசு

இதையடுத்து, கூடிய அளவு தன்னாட்சியுடன் சிங்கப்பூர் மீண்டும் பிரித்தானியரின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வந்தது. பின்னர், 1963-ம் ஆண்டில் சிங்கப்பூர் மலாயக் கூட்டமைப்பில் இணைந்ததன் மூலம் மலேசியா உருவானது.

ஆனால், மக்கள் செயல் கட்சிக்கும், மலேசிய கூட்டணி கட்சிக்கும் இடையே உருவான கலகங்களால் மலேசியக் கூட்டமைப்பில் இருந்து சிங்கப்பூர் வெளியேறியது. பின்னர், 1965 ஆகஸ்ட் 9-ஆம் திகதி சிங்கப்பூர் நாடு சுதந்திரக் குடியரசானது.

பின்னர், சிங்கப்பூர் அதன் மக்களின் உறுதிப்பாடு மற்றும் திறமைக்கு அப்பாற்பட்ட சில வளங்களைக் கொண்ட ஒரு சிறிய தீவில் குடியரசை உருவாக்கும் சவாலை ஏற்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது.

லீ குவான் யூ மற்றும் பிஏபியின் தலைமையின் கீழ், புதிய நாடு சவாலைச் சந்தித்தது. இந்தோனேசியாவுடனான கான்ஃபிரான்டாசி 1966 இல் முடிவடைந்தது.

அதே நேரத்தில் ஜப்பான் மற்றும் அமெரிக்காவுடனான வர்த்தகம் கணிசமாக அதிகரித்தது. இரண்டாம் இந்தோசீனா போரில் (1954-75) அதிகரித்து வரும் அமெரிக்க ஈடுபாட்டிற்கான விநியோக மையமாக சிங்கப்பூர் மாறியது.

1967 இல் சிங்கப்பூர், புருனே, இந்தோனேசியா, மலேசியா, பிலிப்பைன்ஸ் மற்றும் தாய்லாந்து ஆகிய நாடுகளுடன் இணைந்து தென்கிழக்கு ஆசிய நாடுகளின் கூட்டமைப்பை (ASEAN) உருவாக்கியது.

1968 இல் பிரிட்டன் சிங்கப்பூரில் உள்ள தனது இராணுவத் தளங்களில் இருந்து மூன்று ஆண்டுகளுக்குள் விலகுவதாக அறிவித்தது.

பொருளாதாரம்

1970 முதல் 1990-ம் ஆண்டு வரை, சிங்கப்பூர் நீடித்த பொருளாதார வளர்ச்சியைக் கண்டது. ஹாங்காங், தென் கொரியா மற்றும் தைவானுடன், ஆசிய பொருளாதார செழுமையின் "நான்கு புலிகளில்" ஒன்றாக அழைக்கப்பட்டது.

1990 -ம் ஆண்டில் லீ குவான் யூ பிரதம மந்திரி பதவியில் இருந்து விலகினார், மேலும் புதிய தலைமுறை தலைவர்களின் வாரிசுகளின் ஒரு பகுதியாக முதல் துணைப் பிரதமரும் முதல் பாதுகாப்பு அமைச்சருமான கோ சோக் டோங் பொறுப்பேற்றார்.

அப்போது, வளர்ச்சி அடைந்த சுதந்திர சந்தைப் பொருளாதாரம், வலுவான பன்னாட்டு வணிகத் தொடர்புகள், ஆசியாவில் உள்நாட்டு உற்பத்தி ஆகியவற்றுடன் உலகின் மிகவும் வளம் பொருந்திய நாடுகளில் ஒன்றாகச் சிங்கப்பூர் வளர்ச்சி கண்டது.